Tuesday, 6 June 2017

బండబారిన బుర్రలు

మనుషులకి మెదడు వుంటుంది, బుర్ర వుంటుంది, ఆలోచనలుంటయ్. అయితే ఆ ఆలోచనల్ని యే స్థాయికి తీసుకెళ్ళాలనేది ఆ మనిషి వ్యక్తిగత నిర్ణయంపై ఆధారపడి వుంటుంది. బుర్రకి కత్తితో సారూప్యత వుంది. రెండూ కూడా సాను పెట్టిన కొలదీ పదును దేరుతాయి. వాడకం తగ్గిస్తే రెండూ తుప్పట్టి బండబారిపోతాయి.

ఈమధ్య బండబారిన బుర్రలు యెక్కువయ్యాయి. మన దేశం గొప్పది, మన సైన్యం గొప్పది, మన మతం గొప్పది, మన ప్రాంతం గొప్పది, మన భాష గొప్పది, మన కులం గొప్పది. 'మనది' అన్నది ప్రతిఒక్కటీ గొప్పదే! అన్నింటిలో బల్లగుద్ది మొహం మీద చరిచే 'స్పష్టమై'న భావాలు. ఈ అభిప్రాయాల్ని ప్రశ్నిస్తే ఖోపం వస్తుంది!

ఉదాహరణకి -

కాశ్మీర్ లోయలో రాళ్లు విసిరేవాళ్ళు టెర్రరిస్టులు, కాదన్నవాళ్ళు టెర్రరిస్ట్ సమర్ధకులు! హురియత్ నాయకుల్తో మాట్లాడాలనేవాళ్ళు దేశద్రోహులు (ఈ లెక్కన నెహ్రు నుండి వాజపేయి దాకా అందరూ దేశద్రోహులే)! సమస్యని అర్ధం చేసుకుని శాంతియుతంగా పరిష్కరించుకుందామనే యూనివర్సిటీ ప్రొఫెసర్లు, రచయితలు, జర్నలిస్టులు సూడో-సెక్యులరిస్టులు! కాశ్మీర్ సమస్యని క్రిటికల్/రేషనల్ గా ఆలోచించమన్నవాళ్ళు సూడో-మేధావులు!

ఒక క్లిష్టమైన సమస్యని yes or no స్థాయికి దించెయ్యడం రాజకీయ అవకాశవాదం. అధికారానికి మోకరిల్లి బాకాలూదే నేటి బ్రతక నేర్చిన మీడియా ప్రజల్ని దేశభక్తి మత్తులో ముంచి తన పబ్బం గడుపుకుంటుంది. ఇక్కడ కొందరికి బుర్ర ఉపయోగించడం తెలీదు, ఇంకొందరికి తెలిసినా చెప్పరు. మనమీ దుస్థితి నుండి బయటపడే అవకాశం ఇప్పుడప్పుడే లేదని అనుకుంటున్నాను.

(fb post 6/6/2017)