Wednesday, 21 December 2011

సప్తపది

'నెమలికి నేర్పిన నడక ఇదీ' అంటూ టీవీలో సప్తపది సినిమా పాటొస్తుంది. పాతరోజులూ, అప్పటి స్నేహితులూ గుర్తొచ్చి నవ్వుకున్నాను. నాకు పాతసినిమాలు గొప్ప నోస్టాల్జియా.

ఇప్పుడంటే టీవీలు, కంప్యూటర్లు వచ్చేశాయిగానీ, చిన్నప్పుడు మాకు సినిమాలే వినోదం. సినిమా చూడ్డం అనేది ఓ గ్రూప్ ఏక్టివిటీ. పరీక్షలప్పుడు చదువుకోవడం, పరీక్షలు లేనప్పుడు సినిమాలు, షికార్లు, కబుర్లు. ఇదే మా జీవితం.

ఎక్కడైనా గ్రూప్ ఏక్టివిటీస్ బాగానే వుంటాయిగానీ, సాధారణంగా గ్రూపుల్లో నోరున్నోడిదే రాజ్యంగా వుంటుంది. కొంతమంది తమ ఇష్టాన్ని అందరి ఇష్టంగా (కష్టంగా) మార్చడానికి కృషి చేస్తారు. కుదరకపోతే కక్ష సాధింపులకి దిగుతారు. ఈ బాధలు పడలేని సౌమ్యులు సర్దుకుపోతారు.

గ్రూపులో ఎవరిష్టం ఎక్కువ చెల్లుబాటు అవుతుందో వాడే అప్రకటిత నాయకుడు. అందువల్ల సినిమా ప్రోగ్రాంని కొందరు తమ నాయకత్వానికి సవాలుగా తీసుకునేవాళ్ళు. బయటకి కనబడేది సినిమా ప్రోగ్రామే అయినా లోపల విషయం చాలా లోతుగా ఉంటుంది. అందుకే సినిమా ప్రోగ్రాం అనంగాన్లే అనేక చర్చలు నడిచేవి.

మాది నానాజాతిసమితి కావున - 'ఫలానా సినిమా అయితేనే వస్తాను' అనే మొండివాళ్ళు నుండి 'ఏ సినిమా అయినా ఏముందిలే' అని సర్దుకుపోయే త్యాగరాజులు వుండేవాళ్ళు. ఒకడిది బిచ్చగాడిలా బ్రతిమాలే ధొరణి అయితే ఇంకోడిది పోలీసోడిలా బెదిరించే తత్వం. 

నాయకత్వం ఒక్కోసారి తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో (అనుచరగణాన్ని కాపాకుడుకోవాలిగా) చచ్చినట్లు కొన్ని సినిమాలు చూడ్డానికి ఒప్పుకోవాల్సి వచ్చేది. కానీ ఆ ఉక్రోశం, ఆగ్రహం అంతా ఆ సినిమా మీద కక్కేవాళ్ళు. 

అలాంటి పరిస్థితుల్లో మా చేతిలో దారుణంగా హత్య చెయ్యబడ్డ సినిమా 'సప్తపది'. ఆ రోజు కొంతమంది అప్పటికే రెండుసార్లు చూసేసిన శ్రీదేవి సినిమా మళ్ళీ చూడాలని ప్లాన్ వేశారు. మాలో కొందరు మర్యాదస్తులు సప్తపది చూడాల్సిందేనన్నారు. తీవ్ర వాదప్రతివాదాల తరవాత - 'సప్తపది'కే వెళ్ళాం.

శ్రీదేవి సినిమా బ్యాచ్ వాళ్ళు సప్తపది సినిమా చూస్తున్నంతసేపూ కుళ్ళుకు చచ్చారు. తమ చెత్త కామెంట్లతో సినిమాని చీల్చి చండాడ్డం ప్రారంభించారు.

"శంకరాభరణం సింగిల్ పిలకతో సూపర్ హిట్టైంది. ఇది మూడుపిలకల సినిమా, ఇంకా పెద్ద హిట్ అవుతుందేమో!"

"వీడెవడ్రా నాయనా! వీడికి భార్యలో దేవత కనిపిస్తుంది! రేపు మన పనీ ఇంతేనా!?" ఒకడి ధర్మసందేహం.

"ఇంతోటి సినిమాకి అమరావతి గుడెందుకు? మనూళ్ళో శివాలయం సరిపొయ్యేది."

"పాటలు బాగున్నాయి, హరికథా కాలక్షేపంలాగా!"

"పొద్దస్తమానం ఎలకపిల్ల హీరోయిన్తో గుడి చుట్టూతా కూచిపూడి నాట్యం వేయిస్తున్నారు. శ్రీదేవి డాన్స్ ఒక్కటుంటే ఎంత బాగుండేది!" ఒక శ్రీదేవి డై హార్డ్ ఫ్యాన్ ఆవేదన!

"ష్.. మాట్లాడొద్దు, సినిమా అర్ధం కావట్లేదు." మేం ఆ సినిమాకి వెళ్ళడాటానికి కారకుడైన ఒక మర్యాదస్తుడు విసుక్కున్నాడు.

"అర్ధం కావట్లేదా! ఇది ఖచ్చితంగా అవార్డు సినిమానే." కసిగా సమాధానం.

సినిమా చివరికొచ్చింది. 

"ఈ సినిమా బ్రామ్మల సినిమా. ఒక పెళ్ళయిన బ్రామ్మలమ్మాయిని లేవదీసుకుపోవటానికి దళితుడు రెడీ అయ్యాడు. పూజారిగారు దొడ్డమనసుతో పంపించారు. ఇదేకథని రివర్స్ చేసి దళితవాడలో ఒక బ్రామ్మల కుర్రాడు దళిత యువతిని లేవదీసుకుపోయేట్లుగా.. అందుకు దళితులందరూ దొడ్డమనసుతో ఒప్పుకుంటున్నట్లుగా తీయొచ్చు. కానీ దర్శకుడు పొరబాటున కూడా అలా తీయడు. ఆయన ఎజండా వేరు." ఒక కంచె ఐలయ్య అబ్జర్వేషన్!

సినిమా అయిపోయింది. అందరం బయటకొచ్చాం. ఆ సినిమా చూద్దామని ఉబలాటపడ్డ దురదృష్టవంతులు రెండుచేతులూ జోడించి నమస్కరించారు. "ఏదో పాటలు బాగున్నాయని ఈ సినిమా ప్రపోజ్ చేశాం. ఒక సినిమా చూడటం ఇంత దుర్భరంగా ఉంటుందని నేడే గ్రహించాం. ఇంక జీవితాంతం మీరు చెప్పిన సినిమాలే చూస్తాం." అని సరెండర్ అయిపొయ్యారు. వెనకనుండి ఎవరిదో వికటాట్టహాసం!

నాకు సినిమా కంటెంట్ ముఖ్యం కాదు. చాలాసార్లు సినిమా పేరు తెలీకుండా సినిమా చూశాను! నా దృష్టిలో సినిమా అనేది స్నేహితులతో కలిసి జస్ట్ టైమ్ పాస్, ఫన్ - అంతే. అందుకే 'ఆ సినిమా ఎవరెవరితో చూశాం. అప్పుడేం జరిగింది.' లాంటి జ్ఞాపకాలే నాకు ఇష్టం!